สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ หวังว่าเพื่อนๆ คนจะสบายดีนะคะ ^___^


 วันนี้ พุดมี How to ซองมือถืออย่างง่ายๆ มาฝากค่ะ ใช้เวลาในการทำไม่นานด้วยค่ะ เผื่อว่าเพื่อนๆคนไหนอยากจะทำใช้เองหรือให้เป็นของขวัญก็ได้ค่ะ งั้นเรามาดูกันเลยดีกว่าค่ะ ว่าเราต้องมีอะไรบ้าง



1.ผ้าที่จะนำมาทำซองมือถือ
2.กรรไกร
3.เข็ม
4.ด้าย (เลือกสีด้ายให้กลมกลืนกับสีผ้านะคะ)

อุปกรณ์ค่อนข้างน้อยนะคะ  ส่วนวิธีทำนั้นเรามาดูกันเลยค่ะ เหมาะสำหรับคนที่กำลังหัดเย็บนะคะ ^__^





 

นำผ้ามาแล้ววัดขนาดกับมือถือค่ะ โดยจะต้องเผื่อริมไว้เย็บ 0.5 cm นะคะ โดยผ้าที่นำมา นั้นจะมี ผ้าด้านนอกกับผ้าที่ใช้ซับในค่ะ โดยผ้าด้านนอกกับผ้าซับในนั้นเราจะตัดให้มีขนาดเท่ากันค่ะ เมื่อเราวัดขนาดและทำการตัดผ้าออกมาแล้วกจะได้แบบในภาพนะคะ สังเกตุเห้นว่าจะมีรอยดินสออยู่ด้วย รอยตรงนั้นคือรอยที่เราจะเย็บตามค่ะ 





 


หลังจากที่เราได้ผ้าแล้ว ขั้นตอนต่อมาก็คือการเย็บค่ะ โดยเพื่อนๆคนไหนมีจักรก็ใช้จักร หรือ ถ้าเพื่อนๆคนไหนไม่มีจักรก็เย็บมือได้เช่นกันค่ะ  ^______^ โดยวิธีการเย็บนั้น เราจะเย็บ ผ้าด้านนอกให้ติดกันค่ะ หลังจากนั้นก็มาเย็บด้านข้างผ้าซับในให้ติดกัน



 



หลังจากที่เราเย็บผ้าด้านนอก 2 ชิ้นติดกัน และเย็บผ้าซับใน 2 ชิ้นติดกัน คราวนี้ เราก็นำผ้าด้านนอกกับผ้าซับในมาเย็บติดกันตามรูปด้านบนค่ะ ^_____^ 



 


เมื่อเราเย็บผ้าด้านนอกกับผ้าซับในติดกันแล้ว ขั้นตอนต่อมาเราก็นำมาพับตามรูปค่ะ  แล้วก็เย็บตามรอยดินสอที่เราได้ขีดไว้นะคะ แต่ว่า อย่าเย็บหมดนะคะ  ต้องเหลือช่องเอาไว้กลับผ้าด้วยค่ะ



 



หลังจากที่เย็บเสร็จแล้วเหลือช่องกลับผ้าไว้ เราก็กลับเอาด้านนอกออกมาค่ะก็จะเหมือนดังรูปด้านบนนะคะ หลังจากที่เรากลับผ้าออกมาแล้ว เราก็เย็บปิดรอบช่องกลับผ้าให้เรียบร้อย หลังจากนั้นเราก็ยัดผ้าซับในกลับเข้าไปด้านในซองมือถือค่ะ







หลังจากที่เราดันผ้าซับในเข้าไปแล้ว เราก็จะได้ซองมือถือเมหือนรูปด้านบนค่ะ  หลังจากนั้นเราก็ตกแต่งซองมือถือตามอัธยาศรัยเลยค่ะ ว่าใครชอบอะไร  ^____^



ปล.หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา  ณ ที่นี้ด้วยนะคะ พุดเองก็ยังเย็บไม่ค่อยเก่งค่ะ เป็นงานผ้าชิ้นที่ 3 ของพุด แต่ว่าเป็นผลงานผ้าชิ้นแรกที่พุดเย็บด้วยจักรค่ะ ^______^



สุดท้ายนี้พุดหวังว่า เพื่อนๆ คงจะนำไปทำใช้กันได้นะคะ หากไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพุดได้นะคะ และหวังว่าเพื่อนๆ คงจะยังไม่ลืมพุดนะคร๊าาาา ^_^
:: Am Pudding :: ในที่สุดความฝันเล็กๆ ก็เป็นจริง




สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ทุกๆคนเลยนะคะ ช่วงนี้ไม่คอยได้เข้ามา อัพบลอคเลยค่ะ แต่ว่าก็ยังคนคิดถึงเพื่อนๆเสมอๆๆนะคะ หวังว่าทุกๆคนคงจะสบายดีนะคะ ^______^ และต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยนะคะ ที่ช่วงนี้ ไม่ค่อยได้เข้าไปเยี่ยมที่ บลอค ของเพื่อนๆเลยค่ะ  อย่าโกรธนะคะ T^T



ตอนนี้พุดกำลังเดินตามความฝันค่ะ เพราะว่า ตอนนี้ พุดได้เปิดเวขายตุ๊กตาไหมพรมแล้วนะคะหากเพื่อนๆ คนไหนว่างๆ เชิญแวะเข้าไปชม - ติ หรือว่าให้กำลังใจกันได้เลยนะคะ ที่ www.PuddingHandmade.com ค่ะ



 www.PuddingHandmade.com มีสินค้ามากมายหลายประเภทด้วยกันค่ะ ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาน่ารักน่ากอด ของใช้ ของตกแต่งรวมไปถึง ของขวัญสำหรับเทศกาลต่างๆ ด้วยค่ะ ^_________^ มีตุ๊กตาอีกหลายๆตัวที่พุดทำไว้แล้วไม่ได้นำมาลงในบลอคให้เพื่อนๆได้ชมกันด้วยนะคะ  


แค่เพื่อนๆเข้าไปชมผลงานและกลับกับผลงานของพุด พุดก็พอใจแล้วค่ะ ^____^ 




ทั้งนี้ต้อง ขอขอบคุณ คุณ Mr.P ด้วยนะคะ ที่เป็นแรงสำคัญในการ ออกแบบตัว Logo, Header และ Footer เวบของพุดด้วยค่ะ สำหรับเพื่อนๆ คนไหนที่เป็นแฟน ผลงานของ คุณ Mr.P อย่าลืมแวะไปชมผลงานคุณ Mr.P นะคะ เนื่องจากว่า คุณ Mr.P เองก็บอกว่าไม่เคออกแบบอะไรแนวๆๆนี้เลยค่ะ ^______^ 




สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกๆๆกำลังใจจากเพื่อนทุกๆคนเลยนะคะ ที่คอยให้กำลังใจและคอยผลักดันมาตลอดเลยค่ะ ^_____^
กลับมาแล้วค่ะ...หลักจากโดนน้ำท่วม = ="
 
เป็นอะไรที่น่าตกใจมากๆๆเลยค่ะ พุดอยู่ดอนเมืองมาตั้งแต่เกิด ที่บ้านไม่เคยน้ำท่วมเลยค่ะแต่แล้ววว.......ก็ไม่รอดค่ะ ดีที่ไม่มีอะไรเสียหายค่ะ เนื่องจากพุดคิดแล้วว่า ไม่รอดแน่ๆจึงได้ขนของขึ้นชั้น 2 ก่อนที่น้ำจะท่วมได้ 2 อาทิตย์ค่ะ ส่วนรถยนตร์ พุดไม่รู้จะเอาไปจอดที่ไหนเพราะว่าเต็มหมดเลย จะเอาไปจอดบนทางด่วน ก็กลัวว่าจะไปกีดขวางรถพยาบาล รถฉุกเฉินเวลามีคนป่วยหนักๆ  กลัวมีคนมาขโมยของ หรืทอโดนคันอื่นชน เลยตัดสินใจ จอดรถมาจอดที่บ้านแล้วเอาพลาสติดห่อ 2 ชั้นค่ะ ผลที่ได้คือของทุกชิ้นไม่มีอะไรเสียหายค่ะ 


วันที่น้ำท่วมสูงสุด น้ำเข้าบ้านพุด ประมาณ ครึ่งหน้าแข้งค่ะ แต่สิ่งที่ทำให้พุดต้องอพยพนั้น ไม่ใช่ขาดอาหาร นะคะ พุดกับแม่ได้เตรียมอาหารแห้งและน้ำสะอาดไว้ทาน แต่สิ่งที่ทำให้อพยพคือ ห้องน้ำค่ะพุดเข้าห้องน้ำไม่ได้ค่ะ กดน้ำไม่ลง T^T





 รูปนี้เป็นช่วงแรกๆ ที่น้ำเพิ่งจะเข้าท่วมได้ 2 วัน ค่ะ ระดับน้ำอยู่ที่ เกือบๆจะถึงหัวเข่าค่ะ อันนี้เป้นหน้าบ้านค่ะพุดพาน้องมะปรางมาเดินเล่นนอกบ้าน ซึ่งในหมูบ้าน หรือ ซอยที่พุดอยู่ สูงกว่าถนนรงประภาค่อนข้างเยอะมากค่ะ 



 




และนี่คือระดับน้ำในถนนสรงประภาค่ะ ถ่ายวันเดียวกับรูปด้านบนค่ะ

























หลังจากนี้ 2 วันพุด , คุณแม่ น้องชาย และ มะปราง (สุนัข) ก็ตัดสินใจอพยพค่ะ ในวันที่อพยพนั้น น้ำที่ถนนสรงประภาอยู่ที่หน้าอกแล้วค่ะ รถทหารก็ไม่สามารถวิ่งได้แล้วค่ะ มีแต่เรือเท่านั้นค่ะ ที่ใช้ได้ แล้วจะทำยังไง...???



แฟนพุด (พี่ป๊อก) ก็เลยว่าจ้างเรือให้มารับที่ บ้าน มีเรืออยู่ตรงนั้น 5-6 ลำ แต่ไม่มีลำไหนยอมมาเลย ทุกลำ โก่งราคาทั้งนั้น แต่มี 1 ลำยอมมาค่ะ พี่ป๊อกเข้าใจว่า พี่เจ้าของเรือรับจ้างเลยไปถามพี่เขาเลยบอกว่า ผมไม่ได้เป็นเรือรับจ้างนะ ผมขับมาส่งฟ้าไปทำงาน แต่ไม่เป็นไร ผมจะเข้ามารับ (พี่ใจดีมากๆๆเลยคร๊าาา) 


พอมาถึงหน้าบ้าน พี่ป๊อกลงมาจับเรือให้ พุด กับแม่ และมะปรางขึ้น เรือ และแล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะ นั้นคือ เครื่องยนตร์เรือมีปัญหาค่ะ สตาร์ตไม่ติด พี่เจ้าของเรือก็มือใหม่มากๆๆ ซ่อมไม่เป็นเพราะเพิ่งจะซื้อเรือมาเมื่อวาน T^T จากหน้าบ้านพุด ไปถึงแยก ศรีสมาน พี่ป๊อก กับ พี่เจ้าของเรือ เป็นคนลากเรือให้ พุด คุณแม่ และมะปรางนั่งค่ะ ตอนแรก พุดก็จะลงไปช่วย แต่พี่ป๊อกบอกว่าไม่เป็นไร น้ำมันสกปรก และน้ำมันสูง เดี๋ยวจะเป็นอันตราย ระหว่างทางก็มีเรืออีกลำ มีเด็กเล็ก 1คนบนเรือส่วนผู้ใหญ่อีก5-6คน ผลัดกันลาก และมีพี่ใจดี จากเรือลำนั้นอีก 1 คนมาช่วยลากเรือให้พวกเราค่ะ ^^ พุดใช้เวลาเดินทาง จากบ้านไปสี่แยกศรีสมาน 3 ชั่วโมงกับ 30 นาที ซึ่งถ้าพุดเดินทางปกติ ขับรถยนตร์ จากบ้านมาสี่แยกศรีสมานใช้เวลาแค่ 10-15 นาที เท่านั้นค่ะ


ต้องขอขอบคุณ พี่เจ้าของเรือใจดที่นำเรือมารับ พุด กับคุณแม่ฟรีๆโดยไม่คิดค่าเรือ ขอบคุณพี่ป๊อกที่ลากเรือให้พุดับคุณแม่นั่งโดยไม่บ่นเหนื่อยซักคำ T^T ขอบคุณมากๆๆเลยค่ะ ซึ้งใจมากๆเลยค่ะ ขอบคุณพี่ใจดีคนนั้นที่มาช่วยลากเรือจนพุด กับ คุณแม่มาถึงสี่แยกศรีสมาน และ ขึ้นรถ Taxi ได้โดยปลดภัยนะคะ


(ขอบคุณพี่ป๊อกที่เดินลุยน้ำมาหาพุดเพียงเพราะว่า คิดถึง และอยากเห็นหน้าพุด แถมยังซื้อของโปรดมาให้พุดด้วยในระหว่างที่พุดติดเกาะออกไปข้างนอกไม่ได้ ขอบคุณที่ซื้อรองเท้าบูธสูงมาให้ด้วยความห่วงใยไม่อยากให้เท้าโดนน้ำ และขอบคุณที่มารับ พุด กับ คุณแม่ ในวันที่อพยพ )




ในวันที่อพยพพุดถ่ายมาได้แค่รูปเดียว คือ รูปนี้ค่ะ เนื่องจากว่า พุด อุ้มมะปราง เลยไม่ได้ถ่ายรูปรอบๆๆมาให้ดูค่ะ เพราะมะปรางค่อนข้างหอบ เพราะอากาศร้อนมาก.




ผู้ชายคนนี้ลากเรือจากบ้านพุดไปสี่แยกศรีสมาน ใช้เวลา 3.30 ชม.โดยไม่บ่นเหนื่อยซักคำ ขอบคุณนะคะ T^T
ที่ใส่ใจ ดูแล ห่วงใย กันตลอดระยะเวลา 2 ปีเต็ม  ทั้งเวลาที่ปกติ และเวลาที่ลำบากมากๆ อย่างในช่วงน้ำท่วม